Alkarmo ailesi, 2013’te Halep’ten ayrılarak Gaziantep’e yerleştiğinde yanlarında yalnızca birkaç eşya değil, daha güvenli bir hayat beklentisi de vardı. Altı çocuk sahibi olan Mouna (48) ve Zekeriya (52), yeni bir düzen kurmaya çalışırken pek çok engelle karşılaştı. Ancak çocuklarının eğitimine devam etmesi her zaman öncelikleri oldu.

Abdulkadir Türkiye’ye geldiğinde dört yaşındaydı ve eğitim hayatına burada başladı; yeni bir dil öğrenirken farklı kültürlerin arasında büyüdü ve çevresine uyum sağlamaya çalıştı. Ailesi için eğitim, sağlam bir gelecek kurmanın en etkili yolu olarak görülüyordu.

Ne yazık ki 16 yaşında geldiğinde Abdulkadir eğitimine ara vermek zorunda kaldı. Ailesi ekonomik açıdan zor bir dönemden geçiyordu; servis, kırtasiye ve diğer okul giderlerini karşılayamıyorlardı. Tüm bunlara ek olarak, Abdulkadir’in okulda yaşadığı akran zorbalığı da onun psikolojisini ve kendine olan güvenini olumsuz etkiledi. En sonunda ise okuldan tamamen kopmasına yol açtı.

Avrupa Birliği’nin finansmanıyla ve UNICEF desteğiyle yürütülen Okula Kayıt için Destek Programı kapsamında gerçekleştirilen bir ev ziyareti sırasında aile, Abdulkadir’in yaşadıklarını saha ekipleriyle paylaştı. Eğitimine devam edebilmesi için ekipler hızla devreye girdi. Nakil sürecinde aileye rehberlik edildi, okul yönetimiyle görüşmeler yapıldı ve Abdulkadir’in bir meslek lisesine kaydı sağlandı.

 

Bugün Abdulkadir bir meslek lisesinde Yenilenebilir Enerji Teknolojileri alanında 9. sınıf öğrencisi. Okula dönüş süreci kolay olmadı. İlk haftalar yeni ortama alışmak ve kaybettiği özgüveni yeniden kazanmak hem onun hem de ailesinin sabrını gerektirdi. Ancak zamanla olumlu gelişmeler görülmeye başlandı.

 

”Yeni sınıfımdaki herkesle arkadaş oldum. Hepsini çok seviyorum; birini diğerinden ayıramam,” diyor Abdulkadir gülümseyerek. Yeni bir ortama uyum sağlamak ve derslerdeki eksiklerini tamamlamak başlangıçta zorlayıcıydı. Fakat öğretmenlerinin ilgisi ve ailesinin desteği sayesinde yeniden kendine güvenmeye başladı.

 

Babası Zekeriya da oğlundaki değişimi hem duygulanarak hem de gururla izliyor. Çocuklarının tekrar eğitim hayatına dönmesiyle belirgin farklılıklar gözlemlediğini anlatıyor: “Okula giden bir çocuk bambaşka oluyor. Okuyorlar, konuşmaları değişiyor, ilgi alanları değişiyor… Her şey değişiyor.” Eğitimine devam eden çocukların daha bilinçli seçimler yaptığını, olumsuz ortamlardan uzak durduğunu ve daha sağlıklı arkadaşlıklar kurduğunu özellikle vurguluyor.

“Tek isteğim çocuklarımın okuması ve kendilerine bir gelecek kurması,” diye ekliyor.

“Çocuklarımın benim sahip olamadığım şeylere sahip olmasını istiyorum; öğrenmeye, oynamaya ve hayal kurmaya bir şansları olsun. Okula gittiklerinde gözlerinde umudu görüyorum ve bu bana güç veriyor.”

Abdulkadir zaman zaman hâlâ zorluklarla karşılaşsa da artık yalnız olmadığını biliyor. Her sabah çantasını alıp evden çıktığında yalnızca derslerine değil, kendi emeğiyle kurmak istediği yarına doğru ilerlediğinin farkında.

SGDD-ASAM iş birliğiyle yürütülen ve Avrupa Birliği İnsani Yardım Operasyonları kapsamında finanse edilen Okula Kayıt için Destek Programı sayesinde sahadaki ekipler, Abdulkadir gibi çocuklara ulaşarak kritik bir destek sunuyor. Geçici ya da uluslararası koruma altındaki okul dışı çocuklar; okullar, yerel yönetimler, kamu kurumları ve diğer paydaşlar aracılığıyla programa yönlendiriliyor.

 

Saha ekipleri; sık değişen adresler, ulaşılamayan telefonlar ve dağınık yerleşim alanları gibi pek çok engelle karşılaşsa da düzenli telefon görüşmeleri, ev ziyaretleri ve okullarla kurulan güçlü iletişim sayesinde çocuklarla bağlarını sürdürüyor.

 

“Telefon numaraları ya da adresler değişse bile, çocukları desteklemek için ailelerle iletişimimizi sürdürüyoruz. Okuldan uzak kalmanın genellikle birden fazla nedeni var, bu yüzden hem eğitim hem de psikososyal ihtiyaçları kapsayan destek sağlıyoruz,” diyor saha ekibi çalışanlarından Emin ve Rabia.

2020 yılından bu yana UNICEF’in geçici ve uluslararası koruma altındaki çocukların eğitime erişimini desteklemek için sürdürdüğü kararlı ve bütüncül çalışmalar sayesinde 150 binden fazla çocuk yeniden okul sıralarına dönebildi. Abdulkadir gibi pek çok genç de özgüvenini yeniden kazanarak hayallerine doğru ilerlemeyi sürdürüyor.

 

 

Abdulkadir gibi birçok çocuk, eğitimle hayata yeniden tutunma fırsatına ihtiyaç duyuyor; sen de onların sınıfa dönüş yolculuğuna umut olmak için şimdi bağış yap.